به خاطر نامه هايت در تمام اين دوران، به خاطر هر واژه اي كه
نگاشته اي ،و به خاطر روح الهي كه در هر يك از آنهاست، سپاس گزارم.
زماني كه دست زندگي سنگين و شب بي ترانه است، هنگام عشق و اعتماداست
و دست زندگي چه سبك مي شود، و شب چه پر ترانه، آنگاه كه به هم عشق مي ورزيم
و اعتماد داريم. آنگاه همه چيز سبكتر مي شود و ترانه ها از ميان تاريكي بر مي خيزند.


لحظاتي هست كه مي دانيم ميان ما و آنان كه دوستشان داريم، هيچ فاصله اي نيست.